Brick Game

W wpisie o GameBoyu pisałam, że jako dzieciak pochodzący z gorzej sytuowanej finansowo rodziny, o cudach Nintendo mogłam tylko pomarzyć albo przez moment nacieszyć się nimi przychodząc po szkole do kolegi z klasy, który miał bardzo bogatego ojca i tym samym wszystkie ówczesne gadżety.

No cóż, jak się nie miało co się lubiło, lubiło się co się miało. A miałam Brick Game. Wprawdzie nie umywał się do Game Boya kolegi i nie zabierałam go do szkoły bojąc się bycia wyśmianą przez dzieciaki z bogatszych domów, ale dał mi sporo frajdy. Pamiętam, że mama kupiła mi go w sklepie TipTop, który mieścił się w Zabrzu przy ulicy 3 Maja pod numerem 27. Wejście do TipTop było dla 9-letniej mnie wejściem do innego świata. Był to sklep z elektroniką (tanią i podrabianą, jak to w latach 90), ale była tam też ogromna witryna pełna pudełek z Lego oraz wypożyczalnia kaset wideo. Chłonęłam to wszystko, patrzyłam na fikuśne magnetofony i kartridże do Pegasusa, gapiłam się w pudełka z Lego, przeglądałam też katalog tytułów kreskówek i bajek dla dzieci. Czasem coś się spełniło – mogłam wybrać sobie bajkę, a raz czy dwa mama kupiłam mi z jakiejś okazji jakiś mniejszy zestaw Lego. Reszta pozostawała w sferze dziecięcych marzeń, bo czasy były takie a nie inne. Ale ten jeden jedyny raz wyszłam stamtąd z konsolką birck game, kosztującą w 1994 roku całe 20 zł, co było dość wysoką kwotą w tamtym czasie – moja mama jako nauczycielka na pewno nie zarabiała wtedy więcej, niż 500-600 zł.

Brick game przeżył u mnie ze dwa lata (chociaż w umyśle dziecka to jak cała epoka). Potem jeden z przycisków zaczął niedomagać i, będąc bardzo ciekawskim i dociekliwym dzieciakiem, rozkręciłam swoją konsolkę… Nie muszę mówić jaki był efekt. :) I to był koniec mojej przygody z brick game i jakimikolwiek grami aż do roku 2001, kiedy w końcu dostałam swój pierwszy komputer (na którym wprawdzie nic nie chciało działać, bo miał przestarzałą kartę graficzną, ale jakoś sobie radziłam).

No i tak sobie ostatnio myślałam o tym brick game, głównie za sprawą przypadkiem znalezionego w sieci zdjęcia.

Sprawdziłam na Allegro i odkryłam, że teraz można kupić nową konsolkę brick game za całe 10 zł. Brzmi jak dobry deal. Zamówiłam konsolkę wyglądającą identycznie jak te oryginalne sprzed 30 lat (czarna z żółtymi przyciskami)… Ale niestety cena okazała się aż za bardzo adekwatna do jakości i dostałam niedziałający szmelc z pękniętą obudową. Nic dziwnego, że pękła, bo plasticzek jest cieniutki i dosłownie rozchodzi się w rękach… Chińszczyzna taka, że aż boli jak się na nią patrzy. Złożyłam reklamację i dostałam swoje 10 zł z powrotem. :’)
Zrobiłam mały research i znalazłam inny rodzaj konsolek – bardziej współczesny wygląd, lepsza jakość wykonania i lepsze opinie. Różowa (ale są też inne kolory) i do tego uroczy chibi kawaii kotek na obudowie – czego chcieć więcej? :D
Dzisiaj przyszła, w jednym kawałku i działająca, jak na elektronikę kosztującą 10 zł mogę powiedzieć, że jestem zadowolona. xd Wprawdzie nie znalazłam węża, ale są wyścigówki/czołgi (każdy nazywał to inaczej) i sporo różnych klonów Tetrisa.

Także – gdyby zachciało się wam wspomnień, polecam właśnie te konsolki z kotkiem. Może nie wyglądają jak oryginalne z czasów naszego dzieciństwa, ale przynajmniej działają i nie rozpadają się w rękach. 10 zł to uczciwa cena. :)